Dag 5: Vissen op zee en Pasticiotti maken in Galatina

Deze week ben ik te vinden in de regio Puglia. Elke dag schrijf ik een leuk artikel over wat ik gedaan en bezocht heb. Vandaag staat in het teken van gebak! En niet zomaar gebak, ik mag namelijk zelf de keuken in om de plaatselijke lekkernij pasticiotti te maken. Hoe mijn dag was lees je hier én ik geef je een recept om zelf pasticiotti te maken!

We vertrekken na het ontbijt naar de haven van Galipoli. In de haven staat er een vissersboot op ons te wachten waarmee we de zee op gaan. We proberen in de ochtend zelf vis te vangen die we gaan bereiden voor de lunch. Na wat gestunt is het de meeste van ons toch gelukt een redelijke lunch te vangen. We genieten van onze eigen gevangen vis, nog veel meer hapjes en natuurlijk wijn van een lekkere lunch op de boot. Hierna nemen we nog lekker een duik in het water en liggen we nog lekker te zonnen voordat we terug gaan richting de haven.

Na de ochtend op zee vertrekken we richting het plaatsje Ugento. Vannacht slaap ik met Elisa en Madlen in groot appartement met twee verdiepingen. Wanneer we een snelle douche hebben genomen vertrekken we richting Galatina. We krijgen hier een rondleiding door de stad wanneer het net begint te regenen. De eerste keer deze week. We proberen ergens te schuilen maar voordat we iets gevonden hebben zijn we al zeiknat.

Als we de hoofdstraat doorlopen en ergens rechts afslaan komen we bij een plein met een grote kerk. Op het moment dat wij er zijn is er net een trouwerij bezig. Vanaf het plein kijken wij toe hoe het bruidspaar naar buiten komt en warm wordt onthaald door familie en vrienden en vervolgens in de auto stapt en wegrijd. Zodra de kerk is leeggestroomd krijgen wij de mogelijkheid om de kerk van binnen te bezichtigen. De muren en het plafond zijn beschilderd met engelen en andere figuren. De bankjes zien eruit alsof ze nooit zijn vervangen.

Na deze rondleiding vertrekken we richting een bakkerij die aan de rand van het grote plein gevestigd is. Hier heb ik zelf de hele dag naar uitgekeken. We mogen de keuken in om samen met de eigenaar, Luigi van Pasticceria Eros, gebak te maken wat alleen voorkomt in de stad Galatina. Luigi geeft een uitgebreide instructie, waarna we zelf aan de slag mogen. Het deeg is al voorbereid en de crème is al gemaakt. We krijgen ieder een kleine, ovaalvormige bakvorm waar we het deeg in moeten doen, dan een flinke schep van de creme. En vervolgens weer een laagje deeg. Wanneer onze gebakjes de oven in gaan we op het terras zitten met een lekkere glas Spritz.

Als we na 20 minuten worden teruggeroepen worden onze gebakjes uit de oven gehaald en mogen we ze zelf opeten. Op het terras worden nog meer lekkernijen van de bakkerij geserveerd. Zoals merengue en gevulde bonbons. De één is nog lekkerder dan de ander. Ik moet oppassen dat ik niet teveel eet want we moeten ook nog avondeten! Gelukkig krijgen we de restjes mee en kunnen we die de volgende ochtend bij het ontbijt verdelen.

Wil je zelf weten hoe je deze gebakjes maakt? Bekijk hier het recept van pasticiotti

Na een leuke avond in de bakkerij vertrekken we naar het restaurant. De organisatie gaat vooruit maar Elisa en ik staan nog in de bakkerij om Luigi te bedanken. Wanneer wij vertrekken is de rest al weg. We lopen richting een drukke straat maar kunnen de rest niet vinden. We beginnen te lachen omdat het echt iets voor ons is om te ‘verdwalen’ in een onbekende stad. Gelukkig bestaan er de mobiele telefoons, als ze tenminste worden opgenomen.. Het is even zoeken, maar het restaurant ligt verscholen in een doodgewone straat, achter een groot zwart hek tussen twee huizen in. Daar gaan we 3 trappen omhoog en komen we bij een soort grote tuin waar allemaal tafels en stoelen staan. Heel sfeervol ingericht met lampjes, sjiek gedekte tafels en grote parasols. Vanaf de plek waar we nu staan kan je gedeeltelijk uitkijken over het plein en de straat beneden. Het is nu rond 22:00, de meeste mensen gaan de stad in om iets te eten. Het wordt al gauw drukker en overal hoor je mensen en muziek. Dit geeft een hele gezellige indruk als jij boven het plein zit de eten.

Het restaurant serveert heerlijke dingen die Elisa voor mij vertaalt. Zo krijgen we Parmigano di Melanzane, waar ik later echt verslaafd aan raak. Ook lasagne en Gnocci komen voorbij. Het blijft lastig om mee te doen aan alle 9 gangen. Helemaal als je trek hebt en er allemaal kleine lekkere hapjes voor bij komen. Het is heel gezellig en voor we het doorhebben is het alweer 12 uur. Tijd om in de busjes te stappen en ons terug te brengen naar ons appartement. Morgen wordt het weer een leuke dag aan zee!