Welkom op Your Italian Travel Guide, het beginpunt van jouw reis naar Italië. Reis elke dag met mij mee naar de mooiste plekken in Italië. Veel plezier met inspiratie opdoen! 
Eindelijk is het dan zover, mijn vertrek naar Rome! Met een dosis gezonde spanning stap ik in het vliegtuig. Ben je benieuwd hoe de eerste week mij is bevallen? Je leest het in de allereerste ‘Tutti i giorni’, mijn nieuwe wekelijkse rubriek.
Vandaag is het dan zover. Ik heb er maanden naar uitgekeken en plotseling is het dan 5 februari. Na een gezond en uitgebreid ontbijt met mijn vriend pakken we mijn spullen bij elkaar. Bij elke meter die we dichterbij de luchthaven komen schieten mijn ogen vol met tranen, die ik hevig probeer weg te slikken. Waarom is afscheid nemen toch zo moeilijk? Gelukkig heb ik een vriend die niet zo dramatisch is. Bij Schiphol haalt hij mn koffer uit de auto, geeft me een kus en een knuffel, en zegt dat hij me snel weer ziet. Met tranen in mn ogen loop ik naar de incheckbalie…
Na een vlucht via Parijs en met een uurtje vertraging kom ik aan op Rome Fiumicino. Met de bus ga ik naar het Termini station waar mijn huisgenootje Tonia mij ophaalt. Gelukkig is ons appartement minder dan 10 minuten lopen, lekker centraal dus. Aangekomen in t appartement legt Tonia mij wat basis dingen uit, waarna ze me even bij laat komen in mijn kamer terwijl ze een simpele pasta voor ons klaarmaakt. We praten over Italië, het appartement en hoe verschrikkelijk Italiaanse mannen zijn. Iets waar we het beiden over eens zijn. Het is laat, en zonder om te kijken naar mijn koffer ga ik naar bed. In een nieuwe kamer, in een nieuwe stad, voor de aankomende 5 maanden.
Het is vroeg, erg vroeg. Mijn wekker gaat en ik draai me om ‘m uit te zetten. 06:00, pfoe. Na een korte nacht met weinig slaap dwing ik mezelf uit bed te komen en waan ik me naar de badkamer, die ik nu pas echt goed kan bekijken. Blijkbaar hebben wij een boiler boven de douche hangen, die je elke avond voor het slapen gaan aan moet zetten als je de volgende ochtend warm wilt douchen. Gelukkig had Tonia ‘m gister aangezet waardoor ik snel even onder de douche spring. Daarna heb ik niet veel tijd meer want om 08:00 moeten we bij een locatie van de gemeente zijn om mijn codice fiscale aan te vragen. Zoals de meeste wel bekend zijn met het vooroordeel van de Italiaanse bureaucratie, ja dit is dus echt zo. We hebben van acht tot elf gewacht tot we aan de beurt waren. Het enige wat nodig was, was een stempel van de gemeente. Nog geen 5 minuten werk. Gelukkig konden we daarna snel naar huis om het huurcontract met de eigenaar te tekenen en kreeg ik de sleutels overhandigd. ’s middags ben ik boodschappen gaan halen en s avonds vooral veel opgeruimd en schoongemaakt. Het appartement was zo vies, ik denk dat er afgelopen jaar niemand heeft gewoond.
De Italianen hebben een gezegde: ‘Piovere a Catinelle’, letterlijk betekend dit het regent katten en honden. Maar wij gebruiken het vooral als ‘het regent pijpenstelen’, en dit is precies hoe vandaag en gister eruitzag. Ik denk dat het echt van s ochtends tot avonds geregend heeft, met misschien hier en daar een half uurtje zon. Echt lekker weer om de stad te gaan verkennen was het niet, dus maar weer verder met de schoonmaak. Ik heb in die twee dagen tijd al een soort huisstofmijt allergie gecreëerd waar ik niet echt blij van word. Donderdagmiddag was het wel even droog, dus ben ik naar een paar van de bekende highlights in Rome gelopen om de stad te verkennen. Vlakbij Piazza Navona heb ik ook mijn eerste ‘romance’ met een Italiaan mogen beleven. Ik loop over het plein richting een pizza tentje om daar te gaan schuilen voor de regen. Met mijn paraplu boven mn hoofd en in een stevige pas loop ik de straat in tot ik word tegengehouden door een man met een grote bos krullen. ‘You lost something over there’ zegt hij. Ik schrik, want het is natuurlijk echt iets voor mij om iets te verliezen op straat, zoals mijn telefoon of mijn portemonnee. Ik loop terug, vraag wat ik dan ben verloren, en zie niets liggen. De meneer komt naast mij staan. ‘My heart, you lost my heart when you walked by.’ Oke. Origineel is ‘ie wel, maar ik krijg alweer kots neigingen. Ik probeer de man af te wimpelen en loop door.
Het is vandaag een prachtige dag met een strakblauwe hemel. Na het ontbijt ben ik richting de populaire wijk Monti gelopen, en vanaf daar door naar het colosseum, en vanaf daar door naar Parco Savello, beter bekend als het Giardino delg Aranci, vanwege de vele sinaasappelbomen die hier staan. Het park ligt op 1 van de zeven heuvelen van Rome, en vanaf hier heb je een prachtig uitzicht over Piazza Venezia en de koepel van de St. Pieters Basiliek.
Voor een zaterdag ging mijn wekker wel erg vroeg. Maar ik heb een goede reden; al voordat ik naar Rome ging boekte ik via Expats living in Rome een dagtocht naar Civita di Bagnoregio, een stad in de gemeente Vitterbo dat sinds een aantal jaar erg populair is bij toeristen. De stad, civita, ligt in het midden van een grote vallei. Vroeger was die vallei er helemaal niet, maar was het gelijk met de stad. Door aardbevingen en andere factoren heeft er zich in de loop der jaren een vallei gevormd, waarbij ook 4 van de 5 toegangswegen naar de stad zijn komen te vervallen. Je hebt momenteel nog maar 1 toegangsweg, die naar Bagnoregio. Vandaar de naam, Civita di Bagnoregio.
Na een heerlijke ochtend uitslapen is het tijd voor mijn eerste tripje naar IKEA in Italië. Samen met Tonia gaan we vooral voor wat huishoudelijke dingen, een nieuw dekbed (ik slaap onder een laken en twee plaids momenteel..), een nieuwe badmat, wat keuken spulletjes en ga zo maar door. Ik vind het altijd zo fijn om door de IKEA te lopen, zo ook hier in Italië. De uren vliegen voorbij en voor we het weten is het al bijna zes uur. Tijd om de metro weer terug te pakken en ’s avonds nog wat te schrijven voor mijn scriptie.
Al met al een rustige eerste week. En hoe zag jouw week er uit?
Leave A Reply